بی وزنی 2

بی وزنی 2

بی وزنی 2

علیرضا میرزارضایی
۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۵
۰۲ خرداد ۱۳۹۵
آنچه در نقاشـی های علیرضا میرزا رضایی بیش از هر چیز خود نمایی می کند، توانایی و درایت نقاش در رســـیدن به یک ترکیــب بندی پایدار یا تزلــــزل ناپذیر است.
 نمی توان منـکر شد که فضای نقاشی هنـــرمند، زمینه های شاعــــرانه وخیال پردازانه ای را برای مخاطب فراهم می کنـد، اما آثار وی در مواجهــه با شاعرانگی و نوعی
 احساس گرایی زود گذر،سخت مقاومت می کنند در نتیجه نقاشی از رسیدن به ورطـه ای صرفا رمانتیک و غیر اندیشمند، فاصـله می گیرد.ریتم تصـــویری یا نوسان های
 فرمی، مهمترین ویژگی ساخت ترکیب بندی در آثار علــیرضا میرزارضایی است. از این فرایند چیــــزی شبیه به رفتار فتوریست ها در مواجهـــه با فرم شـکل میگیرد و
 حرکتی متناوب، عرصه بوم و نهایــــتاچشم بیننده را به تسخیر خود در می آورد. اشیا و فیگورها از خود فاصله میگیرند، دور می شـــوند، به پرواز در می آیندو یا خود
 رادر خلای رنگی قرار می دهند، و گاه چون طی العرضی عارفانه، سراز جایی دیگر در می آورند.
اگر چه هنـــرمند در آفرینش نقاشی های خود، عمیقا از کاربست زبان بصری هیجان گرا و اکسپرسـیو بهره برده است، اما توانایی او در طـــراحی و کنتـرل خط نیز قابل
 توجـــــه است. به طوریـکه خط گـــــرایی در آثار وی را باید برتر از رنگ پردازی دانست. پالت رنگی هنـرمند چندان متـــنوع نیست، اما خط های رقصان و پر نوسان
 او و نیز شدت و ضعف قلم، در کنار کنتراست های شدید، یک باره و اســتفاده از موقعیت های سفید بوم، در سـاخت فضای حمـاســـی وتاثیــــــر گذاری نقاشی، بطور
 جدی ایفای نقش می کنند. با اینکه فضــــای نقاشی میرزارضایی، به روشنی مبیــن نگاه فیگـــوراتیو هنــرمند به سوژه است، اما در برخی از آثار، فاصـله فیــگوراتیو
و انتــــــزاع به حداقل می رسد تا بدین ترتیب نقاشی در فضایی میان انتزاع و فیگوراتیو خودنمایی کند.
در این اتمســــفر فرمی پرنده ای خودرا به دوردســت می رساند، فیـــگور صلب و صامتی به حرکت در می آید، ودر جایی دیــــگر، روحی پرواز کنان از پیکری خاموش
و ایستا فاصـــله می گیرد.در واقع این آثار با بیانی نمادین، گــویی فاصله و قرابت جسم و جان را به تصویر کشیده اند.
                                                                                                                                                                                                                                                                                  شهروز مهاجر
                                                                                                                                                                                                                                                                            اردیبهشت 1395، تهران