مرسده لسانی

files-artists-LesaniMersedeh[b1f6d5b7663493e955835a3155271dfc].jpg
۱۳ آذر ۱۳۸۵
۲۳ آذر ۱۳۸۵
متولد 1335 تهران لیسانس culture از دانشکده دماوند استخدام در کانون هنری پتگر و ترجمه متون هنری و ایراد چند سخنرانی درباره هنر مدرن ترجمه و چاپ کتاب رهایی از دانستگی و نارضایی خلاق اثر کریشنا مورتی و انتشار دو کتاب شعر 1366شرکت در نمایشگاه انفرادی نگارخانه رضا شهابی شرکت در نمایشگاه انفرادی نگارخانه الهه 1385 یادداشتی درباره نمایشگاه: \"مرسده لسانی\" را نسل دو دهه اخیر، به عنوان مترجم آثار \" کریشنا مورتی\" می شناسند و در حالی که تقریبا بیشتر شعرای نسل گذشته و نسل جدید با اشعار او آشنایی دارند، کمتر از فعالیت او در زمینه نقاشی آگاهند. او در چند نمایشگاه گروهی در دهه 60 شرکت داشت از جمله نمایشگاه \" شاعران نقاش\" در گالری سپهری. ولی اولین نمایشگاه انفرادی او در اردیبهشت 1366 در کارگاه هنر برگزار شد. او شاگرد جهانبینی \" کریشنا مورتی\" است. لذا تمام مواهب روزمره، زیبایی طبیعت و زیستن در زمان حال را قدر می شناسد. دو مجموعه شعر او با نامهای \" تندرهای خاک\" و \" اوقات آیینه\" شامل اشعار و قطعاتی است که حاصل مکاشفات او از ساحت \" ندانستگی\" است و تصاویری از فرافکنی \" خویشتن است. از معدود شاعرانی است که وقتی نقاشی می کند، آثارش از ادبیات مبرا است و کاملا نقاشانه است. از سال 1361 با ذهنی رها از میثاقها و شیوه های رایج و پیش قضاوتی های هنرشناسانه در پرتو ادراکاتی غریزی و شهودی و نا معقول به نقاشی با پاستل دست زد. آثار نقاشی تجریدی \"مرسده\" سطوح و خطوطی هستند با مرزهایی از لکه ها و ارتعاشات رنگین که با خود به خودی، خلسه و جادوی خاصی در کنار یکدیگر می نشینند، نشت می کنند، کش می آیند و در شناوری به هم بر می خورند یا در هم مستحیل می شوند و موتیوی جدید از سیلان آنها متولد می شود و انعکاس می یابد که از نمایش حجم و پرسپکتیو و تعدیل سنجیده رنگ و برپایی بنایی الزاما متوازن و استوار، که موضوع فرضیه ها و سنتهای مکتبهای مدرن معاصرش هستند، در آنها خبری نیست. با این حال به علل نا معلوم، همواره در اغلب آنها، بیننده خود را در برابر صحنه هایی مبهم ولی به نحوی آشنا، جذاب و موثر می بیند. این سطوح رنگی، این خطوط سیال و لکه های مرتبط کننده سطوح که بیشتر از سکر عشق و سحو عقل ناشی می شوند، این شکلهایی که انگار هسته ها، تخمک ها، کیسه ها، باله ها و توده های ژلاتینی یا گیاهی و در عین حال ارتجاعی هستند، یعنی موجوداتی که گاه جنینی، گاه ذره بینی و گاه دریایی و گاه کیهانی به نظر می رسند و اغلب با رشته ها و الیافی پهن یا باریک به هم پیوند می خورند، این ارتباط صوری که یادآور مکاشفه ها و رویا های درونی( خواه جسمی و خواه روانی) هستند، بیش از هر چیز با آن کودک درونی یا موجود وحشی سرکوب شده غریزی هر یک از ما ارتباط برقرار می کنند، موجوداتی که هنوز هم با یورش معصومانه به خواب و خیالها و اوهام \" سایکوفیزیولوژیک\" ما، گهگاه نظام معقول روحی و فکری و طرح و برنامه ریزی شده ما را تحت الشعاع سیلان های خطیر خویش قرار می دهد. \" مرسده لسانی\" که متولد برج اسفند است با عنصر وجودی خود یعنی آب، صحنه های \"درون- آبی\" را به معنای وسیع آن ترسیم می کند. مثلا در تابلوی \" صدف بزرگ\"، \" سرزمین مارماهی\"، \" زنبق بزرگ\" ، \" پرواز شاپرکها\" و \" نرم تن\" بیشتر با موسیقی درونی شده و تصویری خاص روبرو هستیم که موسیقی رشد، شکوفایی، بسط و قبض، مکندگی و باروری است. \" مرسده لسانی\" که \" جورجیو اوکیف\" را می ستاید آثارش محصول \" ذهن- بدن\" خودش است و این از خصلتهای کاملا زنانه است. گلهایی را که (اوکیف) از بیرون به آنها خیلی نزدیک شده به غواصی رفته است و از احشاء درونی آنها پرده بر می گیرد. \" مرسده لسانی\" نقاشی \" آبستره سورئالیستی\" خویش را همانطور که ناگهان آغاز کرد، ناگهان کنار گذاشت و به طبیعت \" صامت\" یا \" بی جان\" روی آورد. در این قلمرو از شیفتگان \" براک\" و \" بونار\" است. ما در برخی از آثار دوره دوم نقاشی او، تاثیرات آن شوریدگان را می توانیم حس کنیم. با این حال من که از نزدیک شاهد خلق این آثار بوده ام، صداقت و خود انگیختگی ناب و بدیهه نقاشی کردن او را دیده ام و هنوز هم علت جذابیت و لطف و تازگی شاعرانه قلمش را نمی توانم در حیطه تحلیل منطقی و مدرن، بگنجانم. این بیشتر کار هنرشناسان نخبه است. او کمتر همراه با امضای آثارش تاریخ پایان یافتگی اثر را می نویسد و تازه اگر می نوشت نیز ترتیبی متعارف و مدون نداشت. نزدیک شدن به طبیعت و دورشدن از آن و بی شکلی و شکل و انتشار و انسجام برایش چندان تفاوتی ندارد ولی به طور غریزی هارمونی را می شناسد. او خود را یک نقاش و یا شاعر حرفه ای نمی داند ولی آثارش چندان چیزی از حرفه ای ها کم ندارد. نامی پتگر آذر 1385